دیروز همینطور که در مجلس اباعبدلله به عزادارانشون خدمت میکردم

تلنگر مهمی بهم زده شد

سخنران میگفت :

در نعمت های خدا دو امتحان است ؛ یکی وقتی بنا بر لطف بهت عطا میشه چه رفتار و فکری داری

و دیگری وقتی ازت بنا به حکمت ازت گرفته میشه چه عکس العملی داری

غرق در دنیا و فانیات نشو ، مغرور نشو

تو یک مسافر بیش نیستی ،

مسافری که هیچ چیزی به مالکیت خودش نداره و تمام وچودش فقط و فقط لطف خداست و بس.

 

+ یا سفینة النجاة ...

آمده ام شاه سلامت کنم ، عرض ارادت به مقامت کنم

هر چه که دارم تو رساندی به من ،هیچ ندارم که به نامت کنم

 

امام رضا به من نالایق ثابت کردن، پناه بردن به درگاهشون

هم دنیا را کفایت میکند هم آخرت را...

 

+خدایا من و خانواده ام را حتی لحظه ایی از سایه ی لطفشون دور نکن

الهی آمین...

خوشبخنی یعنی مستر با یه ماشینی که خیلی دوستش داشتی غافلگیرت کنه  ...!!!

 

وقتی به چشماس خسته اش که از بی خوابی قرمز شده بود نگاه میکردم  ،

وقتی میدیدم با این حجم کار حتی ناهار نخورده  دنبال خوشجال کردن من بوده ،

وقتی میدیدم که با سلیقه ی خوبش حتی تزیین و بادکنک و ..  از یاد نبرده

شرمنده میشدم

که چقدر این مرد منو دوست داره و من گاهی اوقات ناشکرم...

ممنونتم عزیزم! :-)))

 

+بیشتر از جنبه مالی قضیه(که صد البته اون هم خیلی مهمه) عشق و توجه بیش از حدش به من و نیاز ها و علائقم به معنای واقعی کلمه خوشحالم کرد

وقتی باز هم قبل محرم ، شرمنده ی لطف بی کران آقا اباعبدالله میشم ...

ممنون آقا

ممنون بخاطر همسرم

و ممنون بخاطر اینکه باز هم لایق دونستید مشکی پوش عزاتون بشیم ...

ممنون بخاطر نگاهی که همیشه به زندگیم داشتید

ممنونم و هزاران بار شاکر ...

 

+95/7/10