درگيرى هاى ذهنى ام زياد بود علاوه بر اون درد جسم هم اضافه شده بود

دم اذان ، تو حال خودم و راز و نياز بودم و دو قطره اشك دل...

گفتم خدايا فقط ازت يه نشونه ميخوام !مدلش مهم نيست فقط بهم برسون لطفا...

(منظور از مدل؛ آيه ايى ، حديثى، سخنرانى و يا هرچيز ديگه است...)

يكساعتى گذشت 

هنوز با خودم در كلنجار بودم كه خدا برام نشونش فرستاد

كه خدا باز هم مثل هميشه بهم يادآوري كرد

كه زندگيت هيچ نقطه ى كورى نداره ،  

دو طرف ماجرا خوبن و صاف و يكدست

تنها گير زندگيت 

" نـــا شكــــريتـــــــه...."

+چقدر خجالت زده شدم و چقدر ممنون لطف خدا...